بهاران - سعید دامغانیان
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
واژه به واژه از عشقبنویس بی بهونهشعری که از دل باشهتوی دلم می مونهمهمون چشمات میشنچشمای خسته ی منبیدار و شاداب میشنپلک های بسته ی منتوی هزار تا شاه بیتتویی که ماندگاریواسه قلب عاشقمتویی که بیقراریگلاب گریه منهدیه به روی ماهتچشمای خسته منفدای یک نگاهتبذار قصه بگم منشعر جواب ندارهشاید که قصه منعشق رو هدیه بیارهیکی بود توی دلمیکی که دلم رو ربودولی دلسردی هاشیه ذره دل رو رنجود
برچسبها: شاه بیت, سعید دامغانیان, شعر عاشقانه, شعر کوتاه, ترانه سرا
وقتی میای سراغم ، که دیگه خیلی دیرهدل غمگین عاشق ، به پای تو میمیرهصدای عاشق تو ، منو دیوونه کردهعشق تو ، توی دلم ببین جوونه کردهبه عشق تو میخونن گلهای توی باغچهبازم چشام خیره شد به عکس روی طاقچهتو که دلی نداری ، که زیر پام بذاریحیف اون دلی که دادم ، من به تو یادگاریباغچه زیبای دل ، پر از گل یاس شدهصورت زیبای تو ، غنچه ی احساس شدهشده جاده یه سنگفرش ، به زیبایی احساسببین قلب عاشقم ، پر از شور تمناسصدای تو دوباره ، گل عشق رو میارهواسه این گل زیبا ، میگم بارون ببارهاز اندوه جدایی ، نگو دلم می گیرهبه زیر نور ماهت ، دل عاشق می میرهسعید دامغانیانکانال ققنوس همیشه بیدار بر روی تلگرامآدرس : @ghoghnous
دلا عاشق شدن ، بهر چه آخرچرا عشقش فتاد در جان و در سرمن عاشق شدنم بهر دلم بوددلی کو دل نبود صاحبدلم بودهزاران گل سر راهش نهادیشدی عاشق ، به پای او افتادیاز او حتی تبسم هم ندیدیدریغ لبخند و ترحم هم ندیدیبشد از بر تو ، مجنون و رسوا شدیبرفت از بسترت ، زار و شیدا شدیدلی که در سینه دارم ، دشمنم شدحریر ماه نقره آمد و پیراهنم شداز نور او شدم عاشق به یک باردل عاشق بشد مجنون بشد زاربگفتا نکند ماه خیانت بکندبرود به عشق دیگر عادت بکندهمان لحظه ابری آمد به بر ماهبگفتا دل شدی از ماه در چاهمنی که حتی یک یاور ندارمهرکه گوید عاشقم ، باور ندارمدلی کز عشق من لبریز باشدشاید از غم و کین سرریز باشدمن عشقی نمی خو
یه نگاه به ماه می کنمشاید تو مهتابم باشینگاه به چشمات می کنمشاید تو بی خوابم باشیاز باغ دل گل می چینمشاید تو گلدونم باشیهمش می رم به باغ و دشتشاید گلستونم باشیعاشق بی قراره دلشاید تو حیرونم باشیخونه رو جارو می کنمشاید که مهمونم باشیخون شد دلم ولی کجاتویی که دلخونم باشیآخر این ترانه هامشاید پریشونم باشی
برچسبها: سعید دامغانیان, باغ دل, شعر عاشقانه, برگ ریز, منزلگه ققنوس
SAEED DAMGHANIAN, [22.08.17 00:40]بگذار تا بنگرم ، شمیم موی یار رانگاه کنم دوباره ، چهره آن دلدار راغصه گر کشد جسم و جان خسته ی مراکه تواند که دوباره باز کند چشم بسته مراشب آمد و این غصه ی یار افسرد مراگل بودم گلی خندان ، یار پژمرد مراباغ زیبای دلم اکنون خزان شد ، بنگرگریان از غمم زمین و زمان شد ، بنگرای که بنشستی و افسوس می خوری برتاباز آن بنشستن است که شدی افسرده و بیتابگر نویسم شرح حالم ، کوه هم گریان شودکوهسار همچون ابر بهاران ، نالان شوددل گوید کاین فراق پایان پذیرد غم مخورزندگی بار دگر سامان پذیرد ، غم مخوراز قضا جان که حرف دل نمی خواند به جاناز دل خسته ام با غصه عشق را باز مستانآسمان هم